Aloes zwyczajny, aloes barbadoski (Aloe vera (L.) Burm. f.) - gatunek byliny należący do rodziny aloesowatych. Pochodzi z terenów Afryki i Azji Mniejszej.

Morfologia

Biologia

Miąższ aloesu zawiera ponad 140 biologicznie czynnych składników:

• aminokwasy (endogenne i egzogenne),
• enzymy (lipazę, amylazę, celulazę i inne),
• witaminy (z grupy B, kwas foliowy, C, A, cholinę oraz wszystkie rozpuszczalne w wodzie),
• związki mineralne: wapnia i magnezu, fosforu, sodu, cynku, żelaza, manganu, chromu, miedzi, germanu,
• nienasycone kwasy tłuszczowe (linolowy, linolenowy, stearynowy),
• naturalny kwas salicylowy, mleczan magnezowy,
• kampesterol, bradykinazę,
• fenole, kwas cynamonowy, lupeol, związki siarkowe,
• saponiny, ligniny, biostymulatory,
• cukry - jednocukry (glukoza i fruktoza),
• wielocukry (polimannozy, glukomannozy, mukopolisacharydy).

Zastosowanie

• Surowiec zielarski: najczęściej stosowanym produktem z aloesu jest jasny, gęsty żel otrzymywany ze środkowej części liścia. Pomiędzy tym żelem a skórą liścia znajduje się warstwa komórek, które zawierają gorzki żółty sok. Po wysuszeniu z tego soku otrzymuje się lateks aloesowy.
• Działanie:
  • przeciwbólowe (naturalny kwas salicylowy, mleczan magnezowy)
  • przeciwzapalne (kampesterol, bradykinazę)
  • przeciwbakteryjne (fenole, kwas cynamonowy, lupeol, związki siarkowe). Stosowany w leczeniu bakteryjnych infekcji przewodu pokarmowego. Ma korzystny wpływ w terapii wrzodów trawiennych, ponieważ zmniejsza stężenie kwasu solnego, którego nadmiar powoduje powstawanie wrzodów.
  • przyspiesza proces gojenia (rany skóry, owrzodzenia, oparzenia, odmrożenia, jest pomocny w gojeniu zarówno ran zewnętrznych jak i wewnętrznych)
  • pobudza wzrost i naprawę skóry
  • działa jako silny środek przeczyszczający
  • przeciwdziała powstawaniu kamieni nerkowych lub zmniejsza ich rozmiary
  • bywa również stosowany miejscowo u osób z bolesnymi hemoroidami
  • stosowany do leczenia trądziku

Bibliografia